Kabuk tutmuş sevdamızı kaşırsın,
Unut beni yıllar geçti aradan…
Bin ok atmış bir gönlü sen taşırsın,
İflah olmam tuzladığın yaradan…
Usandırdın sonu gelmez şartlardan,
Kara kıştan kazma kürek martlardan,
Canım çıktı gösterdiğin kartlardan,
Hâlâ inler kulak cırtlak naradan…
Döktüğüm dil dönüşürdü romana,
Getirdiğim gül bedeldi ormana,
Acımadan ateş verdin harmana,
Hazan sardı bahtım çıkmaz karadan…
Yüzdeki kaş dildeki söz emirdi,
Yüreğin taş vicdanın da demirdi,
İşte bu kurt sevdamızı kemirdi,
Değersizdi sevgi bozuk paradan…
Cantekin der; kör inattan hedersin,
Sen gönlümde bağdaş kurmuş kedersin,
Bu günümü dünden kötü edersin,
Git vicdansız sen betersin saradan…