İnsandır bu ayarı yok kim sarraf,
İnsaf yelde vicdan selde çim etraf,
Vefasız yâr ömrü eder hep israf,
Öğretmenim kurtar derim sen seni…
Dost dediğin almış seni hedefe,
Candan seven sahip çıkar sedefe,
Sen üzgünken parmak vurmam ben tefe,
Öğretmenim kurtar derim sen seni…
Değer verdin değer bilmez nanköre,
Aşkı sorma gönül gözü tam köre,
Bardak küser dökülen her liköre,
Öğretmenim kurtar derim sen seni…
Aşk sevgidir gönül bağı gül açar,
Dil ballanır umut dağı haz saçar,
Işık sevmez yarasalar hep kaçar,
Öğretmenim kurtar derim sen seni…
Cantekin der; aç gönlünün gözünü,
Söndür artık bu sevdanın közünü,
Gördün işte vefasızın özünü,
Öğretmenim kurtar derim sen seni…