Uyuz itin eniği,
İri dişli bir kurttu…
Özünde bit yeniği,
Kemikistan ona yurttu…
Kasaptı en yakın dostu,
Paçasına salya kustu,
Para etmezdi postu,
Babasını unuttu…
Bey avlusu kasırdı,
Çamur ipek hasırdı,
Hep güçsüzü ısırdı,
Gönlünü avuttu…
Havada sis duman,
Değneksiz köy umman,
Kemikten harman,
Hayalini büyüttü…
Oldu deli fişek,
Ürktü sıpa eşek,
Kirletti yorgan döşek,
Serseri baruttu…
Ufukta çıktı güneş,
Paçayı sardı ateş,
Ne dost kaldı ne de eş,
Umudunu yuttu…