SEN UYU
Uyandırdım şafağı yine,
Bu sabah derin uykusundan,
Örttüm Ay’ın üstünü,
Kucakladım seher yelini,
Öpüştük ölüler gibi,
Hüzün çökmüş göz bebeklerimi,
Selamladı dertten habersiz Güneş…
Uykusu bölünmüş işçiler,
Karın tokluğuna yürüyorlardı…
Gece vardiyaları döndüler,
Yorgun bedenleriyle umutsuz,
Traktör römorkunda uyukluyordu,
Kızlar kadınlar çocuklar,
Bir tas su döktüm arkalarından…
Doldurdu sabahçı öğrenciler,
Toz toprak sokakları,
Annelerinin eline yapışmıştı minikler,
Körpecik beyinleri ütüleyecek,
Bu gün de yoz sistemin çarkı,
Yalan yanlış değirmeninde,
Yeni kullar hazırlanacak yarına…
Yüreğimdeki aleve,
Benzin döktü anne kız,
Ekmek ararken çöplükten…
Haram sermayenin koca gemisi,
Atıklarını boşaltıyordu masmavi sulara,
Sitelerle parsellenmiş sahiller,
Çöplüğe dönüşüyordu…
Yalan kutusu kirli ekranda,
İsmi büyük beyni küçüklerin yine,
Ezberleri tekrarlanıyordu arsızca,
Anadan üryan bir jilet,
Gözlerime bakıyor bileğimin üstünden,
Düne yenik isyankârım,
Yarınlar işgal altında…