KÂHTALIYA NANKÖR OLMA
Bu toprakta açtın o aç gözünü,
Mal mülk derdin muradına bak erdin…
Zengin oldun geçer ettin sözünü,
Can Kâhta’ya söyle bana ne verdin…
Her mevsimde yoksul halkım ırgattır,
Yol Malatya ta Giresun Yozgat’tır,
Zordur gurbet gamla keder kat kattır…
Sen sofranı karnı toka hep serdin…
Benim gencim zar zor okur mektebi,
Çoğu halka Mercedes’tir merkebi,
Kimdir düşün yoksulluğun sebebi,
Çok rahatsın haneleri hep gerdin…
Şu mevsimlik işçilik de zorlaştı,
Genç bedenler ceset oldu morlaştı,
Yüreklere ateş düştü korlaştı,
Hırsın ile çile yazan hep şerdin…
Cantekin der; nankör olma bay aç göz,
Doldu taştı o çıkını hele çöz,
Gör fakiri yoksa kefen olur köz,
Zevkin için bu saf halka dert derdin…