MERTLER DİYARIDIR KÂHTA’M
Bu gece vakti,
Mehtap düşmüş baraj gölüne,
Şavkını vurmuş dört bir yana,
Beni arıyormuş kıyıda,
Aysadık’ın alt tarafında,
Yüreğimi bulmuş kumların üstünde,
İnliyormuş Mecnun misali,
Konuşuyormuş kendi kendine…
Kulağını vermiş mehtap,
Gam keder sevda özlem ıstırap,
Sitem ediyormuş yürek,
Ben seni sevdim Kâhta’m,
Sevdim mert yiğit dürüst insanını,
Methiyeler dizdim satır satır,
Mısra mısra şiirler döküldü heyecanla,
Hasretimin gözyaşları aktı yollarına…
Ser kerler dıl reşler,
Hain muhbir kalleşler,
Kendilerini övdüğümü sanmışlar,
Buna nasıl inanmışlar?
Beni nasıl tanımamışlar?
Haykırıyorum bir daha,
Duy Nemrut Dağı Cendere Karakuş,
Onursuzları översem kavuşmayayım sabaha…
Söz veriyorum Qeraş,
Büyükbağ Tokaris Bervedul,
Kâhta merkez köyler mezralar,
Sizi sevmeyeni sevmeyeceğim,
Yaranız yaramdır,
Sevinciniz çıramdır,
Dostunuz dostumdur,
Düşmanınız düşmanımdır…
Yürek konuşuyormuş kıyıda,
Sarılmış sevgiyle mehtap,
Şefkatle kucaklamış yıldızlar,
Toprak öpmüş alnından,
Balıklar dalgalandırmışlar suyu sevinçle,
Yel esmiş savmış efkârı,
Kâhta mertler diyarı demiş ağaçlar,
Çürükler bizde de var üzülme Cantekin…