KARDAN ADAM ETTİ AŞK
Kar altında kaldırımda bir âşık,
Tek yareni solgun sokak lambası…
Pencerede ne yâri var ne ışık,
Boynu bükük zemheride çabası…
Hüzün taşır akrep ile yelkovan,
Su lal olmuş buza kesmiş şadırvan,
Arı küsmüş ne petek var ne kovan,
Kalpten gider onu görse babası…
Kar kuşanmış gelen geçen araba,
Kardan adam yok kimseden merhaba,
Sevda darda gönül çekmiş daraba,
Yanar acır insanın en kabası…
Bir kez görse yârin tatlı yüzünü,
Bahar eder aşkın kışı güzünü,
Gül donatır ilin dağı düzünü,
Sevgi saçar kürek beli yabası…
Cantekin der; sevda sevgi saygıdır,
Yar görünmez aşk endişe kaygıdır,
Dertli gönül gam kedere yaygıdır,
Sırılsıklam tüm bedeni urbası…