SİL GÖNÜL
Dost dediğin olmuş ise kör kama,
Sil defterden at çöplüğe sil gönül…
Tutmaz artık ne bir dikiş ne yama,
Dostun kimdir hasmın kimler bil gönül…
Dost yarası derin olur can yakar,
Yüreğinde gece gündüz kan akar,
Ayna küser solgun yüze yan bakar,
Sen ağlarsın namert takar zil gönül…
Hiç arama nankörlerde şeref şan,
Hain dostlar canı eder perişan,
Sırttan vurur ister sur yap zırh kuşan,
Öz çürükte zehirlidir dil gönül…
Sürer seni tarlasına mayının,
Tuzak kurar ormanında kayının,
Yazar olur aleyhinde yayının,
Zindan olur köy kasaba il gönül…
Cantekin der; onurlu can emindir,
Dost kuzgunsa yerler sabun zemindir,
Ne söz gerçek ne de yemin yemindir,
Yanar yürek gözlerde yaş Nil gönül…