Havan batsın kız fosforlu Cevriye,
Bu evreni ben yarattım çalımın…
Sıvan atsın dama atar devriye,
Gör çehreni kalmaz hiçbir alımın…
Kültürün yok kitap değmez eline,
Kapılmışsın dizilerin yeline,
Ayda bir aşk konar gönül teline,
Yeri yakar göğe çıkar yalımın…
Ağlar annen her gün vurur dizine,
Kalpten gider baban düşse izine,
Perde yetmez senin bin bir gizine,
Usa düşmez izi ölüm kalımın…
Yumurtayı kıramazsın aşüfte,
Emeğin yok bedavadan her köfte,
Uzun sürmez yarım kalır bu güfte,
Dal kırılır uçar gider salkımın…
Cantekin der; sanma yaşam saleptir,
Ömür boyu her yol sana Halep’tir,
Akıllı ol bu bir masum taleptir,
Bak Cevriye sonu acı falımın…