ZEYTİN KARASI GÖZLER
Zeytin karası gözler melül melül bakarken,
Bayram yapmaz bu gönlüm nasıl geçer vefadan…
Başımdan tüm mevsimler Eylül Eylül akarken,
Can efkâra boğuldu uzak durdu sefadan…
Sevdanı merhem saydım sen güneştin ben aydım,
Sayende dertlerimden huzura doğru kaydım,
İpek mendil sallayan coşku dolu halaydım,
Bakışın mutluluktu kurtulmuştum cefadan…
Her gündüzüm arife her bir gecem bayramdı,
Sensiz bu boğazıma bir bardak su haramdı,
Dilinde dökülen söz gönlüme bal ikramdı,
Sende kendimi buldum nasiplendim şifadan…
Buram buram sevdaydın sevgi akan pınardın,
Dünüm günüm yarınım dayandığım çınardın,
Resmimin canlandığı dört nakışlı kenardın,
Öksüz koyma bağrımı saç yoldurma kafadan…
Cantekin der; cananım bu gönlümün sultanı,
Nasıl ayırır bizi itin otun bühtanı,
Tükür yüzüne gitsin bin bir yüzlü şeytanı,
Sen ne hayır beklersin ezik çürük yafadan…