Sevinç kuşku sancı sürer dokuz ay,
Anne melek gönüllüdür zahmete…
Evlat dünya kendi olur dolunay,
Ölene dek devam eder himmete…
Candır evlat kurban eder uykuyu,
Hiçbir güçlük eksiltemez tutkuyu,
Evladından bekler her gün utkuyu,
Canını kor toz kondurmaz zimmete…
Gözü gibi bakar canı evlada,
İğne batsa o an başlar feryada,
Diz bağına darbedir her elveda,
Anne layık her dem büyük hürmete…
Annesinin ciğeridir her evlat,
Toprak alsa yine kopmaz bu halat,
Kolu kanat bağrı kalkan tam pulat,
Rastlanılmaz anne gibi nimete…
Cantekin der; yufka anne yüreği,
Annelerdir her bir evin direği,
Sevgisinden onlar çeker küreği,
Sev say her an o ermeden rahmete…