BEN BİR KATİLİM
Giydim savaş elbiselerimi,
Gençliğimin oyuncağı,
Tamburam elimde,
Yetmiş beşer mermi dizdim,
Dört şarjöre gözlerim kan kırmızı…
Kurşun asker gibi dizdim karşıma,
Günahlarımın kahramanlarını,
Titredi başkomutan öfke!
Korkudan titredi yanlışın tahrikçisi,
Yetmiş beş mermi kustum ağzına…
Kim kazanmış cahille tartışmayı,
Cahille tartışan cahilliğime sıktım,
Tükürdüm cahilliğime tükürdüm,
On binlerce kitap deviren zavallı beynim,
Sen üzüm müsün baka baka kararırsın…
“Ya sabır ya Allah” derdi can babam,
Ya sabır demeyen tecrübeli beynim,
Senin tahammülsüzlüğüne sıktım,
Sabır taşı ol gönlüm sabır taşı,
Belli değil kim kimin kuyruğu başı…
Beni delirtmeye yemin edenler,
Öldürdüm öfkeyi öldürdüm,
Sabır taşıyım atın tüm oklarınızı,
Temizlerim tüm b.oklarınızı,
Ben katilim öldürdüm tüm eksilerimi…
02 EYLÜL 2024 PAZARTESİ – ERDEMLİ / MERSİN
KARAKOLDAYDIM. EVE DÖNDÜM. BU ŞİİRE BAŞLADIM. YİNE KARAKOLDAN TELEFON GELDİ. GEL, DEDİLER. YARIN GELİRİM, DEDİM…