Deniz mavi tenha sahil rüzgârlı,
Bankta kalmış yâr bekliyor masada…
Dalmış gitmiş bu benden de efkârlı,
Hüzün çökmüş gönlü büyük tasada…
Usta ressam çizgisidir duruşu,
Masasına bir hoş parmak vuruşu,
Öfke seli her kâğıdı buruşu,
Vefa arar aşkı yazan yasada…
İnen kalkan martılardan habersiz,
Damla damla yaş döküyor kadersiz…
Hiçbir cümle bağlanmıyor gebersiz,
Aşk fırında gönül bekler pasada…
Yüz rengini değiştirmiş asabı,
Elde kalem hiç tutmuyor hesabı,
Kesin boğar gelse aşkın kasabı…
Çare düşler bir sihirli asada…
Cantekin der; dert edindim derdini,
Dost sanma gül Dünya’nın her ferdini,
Seveceksen sev insanın merdini,
Aşk yeşermez cüzdanlarda kasada…