Yazar: Mahmut CANTEKİN

              Dost elinden bir hal oldum, Sustu dilim bak lal oldum, Bir gerçektim masal oldum, Yan yüreğim saf yüreğim…   Boyun eğdim yetim gibi,

Mercan gözlü güneş yüzlü nazlı can, Gönül köşkün yaylasından bir yer ver… Sardı beni aşk ateşi heyecan, Sevdan çarptı etti beni derbeder…   Papatyanın

  Acı yelsin savur külü köz kalsın, Arşa çıksın bu sevdanın dumanı… Kamçı dilsin kavur gülü söz kalsın, Kalbe yıksın hüznü aşkın kemanı…  

    Konuk geldin davul zurna çaldırdım, Saramadım bu gördüğüm bir düşmüş… Gözüm açtım başımı bir kaldırdım, Soramadım duvardaki yâr düşmüş…   Düştü resmin

    Sevda nehir aşk şiiri bir gemi, Her mısrada kanat açan bir kuşum… Bu gönlümün her dem sensin gündemi, Sevdan ile ben kendimi