Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Beyni körler sağırlar, Sanki aynı fabrika… Birbirini ağırlar, Çirkin bile harika…   Çoğu susuz şelale, Ne gül verir ne lale, Boş alkıştır nevale,

   “Yeğenime Sevgilerimle”   Aç göz çağda viran bağda bir fidan, Yıktı bendi zoru yendi genç Sinan… Umut ağda kızgın yağda gün zindan, Çıktı

  Her papağan kesin keskin, Zehir kusar şer bağında… Güne doğan nefretle kin, Nehir susar sis dağında…   İçgüdü şah beyin piyon, Göz kararmış

  Doğduğum gün paktım kardan, Bütün dertler daha sonra… Kurtulmadım ahu zardan, Bütün dertler daha sonra…   Benim dünyam şu kadardı, Onda beşik emzik

  Ayaz yelde naylon sırdaş sır olur, Tek başına içirir dert şerbeti… Aymaz elde gülistanın kır olur, Zor aşına katık yapar gurbeti…   Çürük

  Döndüm baktım gelip geçen yıllara, Bir sevdaya kurban gitmiş bu ömür… Yaşlar döktüm o geçtiğim yollara, Bir sevdaya kurban gitmiş bu ömür…