Yazar: Mahmut CANTEKİN

  O durgun, O sessiz, Masmavi Akdeniz, Bu akşamüstü, İlişkileri kokuşmuş bu kentte, Bilmem ki neden, Çıldırmış öfkeden…   Gelir vurur kendini, Kıyılara dizginsiz…

    Bu nasıl köy Musa amca, Kuş kalmadı soldu yonca, Tatlı canda hasret kanca, Olmaz olsun böyle gurbet…   Yağan dert mi yağan

  Geçti evlat bahar yazım, Yürek volkan kırık sazım, Bil ki sana geçer nazım, Umudumun çiçeğisin…   Bir tek dalım sensin inan, Kardelen ol

  Bu Dünya’ya insan doğdum, Doğar doğmaz kul olmuşum… Dost aynayı hüzne boğdum, Rengi soluk gül olmuşum…   Girdim kullar arasına, Kızdım patron narasına,

NEMRUT DAĞI   Nemrut Dağı duman duman belalım, Yaram derin halim yaman helâlım, Efkâr basar çoğu zaman delâlım,   Yaralıyım garibim, Yok dermanım tabibim…