Boyu selvi gözleri gök, Kız sevdalı başta bulut… Susmuş kuşlar yaprak dal kök, Hüzün giymiş bütün umut… Düşü garpta gönlü şarkta, Bir
Yazar: Mahmut CANTEKİN
SEVMEK GÜNAHIM
Sevdanın kadrini taç yaptım başa, Hüzündür ayrılık siyahım benim… Yüreğin sabrını yükledim taşa, Menzile umuttur silahım benim… Alın yüreğimi atın ateşe, Sevdamın
MAZİYE YOLCULUKLAR – 43 – BECERİKSİZLERİN BECERİSİ
MAZİYE YOLCULUKLAR – 43 BECERİKSİZLERİN BECERİSİ Kâhta doğduğumuz, havasını soluduğumuz, suyunu içtiğimiz, ekmeğini yediğimiz memleketimizdi… Canımızdı… İnsanlarının büyük çoğunluğu saf, temiz, güzel insanlardı… Kıt
MAZİYE YOLCULUKLAR – 42 – BİR ÇINARDI MEHMET ŞAHİN
MAZİYE YOLCULUKLAR – 42 BİR ÇINARDI MEHMET ŞAHİN Çocukluğumun Kâhta’sı şipşirindi… Yemyeşildi… Bağları ve bahçeleri ile övünürdük… Benim için Paris’ten değerli bir ilçeydi… Yetmişli
MAZİYE YOLCULUKLAR – 41 – MASA TOPU
MAZİYE YOLCULUKLAR – 41 MASA TOPU 1960’lı yıllara selam… Yaşananları anlatmaya devam… Mahmut, ortaokul ikinci sınıf öğrencisiydi. Okulların kapanmasına birkaç gün kalmıştı. Hafta sonu
GÜZELLİK İLHAM VERENDE
Güneş verir ay yansıtır ışığı, Güneş üstür ay bir süstür görende… Yâr şiirdir kâtip sayın aşığı, Tüm güzellik kalbe ilham verende… Sevda
GÜNAHIMA GİRDİN
Ayaz ettin güzel sevda yelini, Ben kaybettim söyle gülüm kârını… Ben bıraktım koy koynuna elini, Çok yalvardım düşünmedin yarını… Kırma dedim gönül
GONCA GÜLÜM NAZLANMA
Gözlerine sen gönlümü taktın yâr, Kaldım sende sallanırım çengelde… Sevda oldun bu gönlüme aktın yâr, Sen sivri uç ben kalemim pergelde… Yudum
GİT YÂR
Gelişin mis kokulu bahar, Duruşun güz, Kalışın kış olmadan git… Sabahın gül, Gün ortası melül, Akşamın Eylül olmadan git… Sözcüğün bal,
GELİNCİK
Ayaz yedi Ağustos’ta sol yanım, Şaşıyorum aç yolunu Gelincik… Buz kesildim seni ister bu canım, Üşüyorum aç çulunu Gelincik… Gün gecedir gece
HAMURU BOZUK
Yelkenli bir gemi ömrüm yellerde, Üfür üfürükçü nefesin yasa… Yüzdüm boz bulanık coşkun sellerde, Korla körükçü kafesin kasa… Sabrımı sınadın döndüm şaraba,
TÜKENDİ SABRIM
Neden seçtin kader sen bu limanı, Tutuştu yüreğim çıkmaz dumanı, Al götür gelmeden ecel zamanı, Dönüştü günlerim kara geceye… “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN
İŞİMİ BİLMEZ MEMURDUM
Manav bakkal her gün astı yüzünü, Yıl dört mevsim ben yaşadım güzünü, Hiç görmedim bu ömrümün düzünü, İşin bilmez rüşvet yemez memurdum…
BORDRO MAHKÛMU
Ne çiftliğim ne boğazda yalım var, Ne Dünya’da tutunacak dalım var, Ne derdimi anlatacak halım var, Öğretmendim yani bordro mahkûmu…
GEL BABA
Hasret ateş canım yanar, Gel gör gözde yaş sel baba… Her dem şu sol yanım kanar, Dağı düzü aş gel baba… Bu