Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Kanından kan emdi bitler keneler, Yoksullukla geçti aylar seneler, Gün görmedi anne baba, nineler, Kadere dönüştü dertler çileler…

    Hani dosttuk hani candık, Hani yiğit mert insandık, Seni dönek keklik soyu, Sana kandık kökten yandık…

  Boş boş öter ussuz karga, El âlemle geçer dalga. Magandalar manga manga, Bu ne haldır fani Dünya…

Dizginlendi coşkun Fırat, Su görmemiş birçok surat, Sevgi saygı yok itimat, Dünya güzel insan berbat…

  Fırında çam yanar gökten is yağar, Karaya boyanır elbise halı… Cahilin dumanı insanı boğar, Ev zindana döner olsa da yalı…

  Gülümsersen mutluluğum dağ olur, Gönül bahçem lale sümbül bağ olur, Hazan biter yenibahar çağ olur, Dirilirim küllerimden ece can…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN

  Ağa beyin etrafında yelpaze, Beleş meyin israfında şempanze, Benliğini işportada pazarlar, Her pis işin hoşafında kepaze…     “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN

Sevgi yoğur al gönlüne öze kat, Çiçeklerden balı derle söze at, Kin nefreti sök içinden köze sat, Huzur verir hoşgörünün gülleri…     “BALYOZCUDAN

  At gözlüğü donuk beynin gözünde, Ezber akar yüreğinin sözünde, Gözü kara hoşgörüden fukara, Kin nefretin seli coşar özünde…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN “

  Gönül bahçesinin ayrık otusun, Sevgi kepçesinin kırık rotusun, Darbecinin çiçekleri çiğneyen, İnsafsız vicdansız kanlı botusun…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN