Yazar: Mahmut CANTEKİN

    Bir kırık sandalye, Eski bir masa, Yeterdi bana, Dolaşmasaydı eğer, Tepemde karga ile yarasa…   Öğrencilerim, Canlarım benim… Kurak toprakların, Kavruk çocukları,

              Karasinek, Harcadın alın terimi, Hançerledin ciğerimi… Bana öyle bakma, Soframda kalan çeyrek lokma…   Karasinek, Acımadım emeğime, Bıçağı dayadın kemiğime… Ben ağlarken

Geçti bir ömür, Gün günden kömür… Dön bak düne, Tanık bul güldüğün güne, Zaman bedende ustura, Geçmek zordur üst tura…   Davetsiz konuğuz Dünya’da,

  Umut, Yitik bir düş, Hüzün yüklü gözlerinde…   Sevda, Boynu bükük bir kuş, Yorgun yaralı yüreğinde…             Yaşam, Vurgunlarla bir hoş olmuş, Beynin

  Basında ekranda zehirli laklak, Dedikodu tele vole şamata, Biri diğerinden matrak… Kişiliklerde çöküntü kokuşmuşluk, Yıldızlarda tatilde ahlak… “Domdom kurşunu değdi” Türküsü çalıyor bak…