Yazar: Mahmut CANTEKİN

  İyi niyet oldu maraz, Düşman böyle etmez garez… Dosttan gelen kahpe hançer, Seni kimse bağışlamaz…

  Ferman verdiler dost ferman üstüne, Harmanım yaktılar harman üstüne, Yüreğim ciğerim yanarken her gün, Döktüler benzini duman üstüne…

  Bizim köyün kurtlu çiri, Fırat almaz senin kiri, Çık aradan din taciri, Bırak beni bana bırak…

  Yel eğmesin bir dal gibi, Sel almasın bir mal gibi, Yalan olma bir fal gibi, Sen insansın dik dur kardeş…

    Çakala mı kaldı yiğitlik dersi? Tükürsen yüzüne güler der “mersi”. Kanımın sülüğü emeğin biti, Haydi git başımdan insan teresi…

    Dünün şu çulsuzu görünce para, Birdenbire girdi pis havalara… En lüks arabada atıyor nara, Yüzsüz utanıyor geldiği yerden…

    Hayâ lazım hey ar lazım, Mertlik için damar lazım… İster dişi ister erkek, Deli taya tımar lazım…

    Oku çocuk öğren çocuk. Zorluklara diren çocuk. Yenik düşmez yarınlarda, İleriyi gören çocuk…

  Birçok zalim gördü çileli ömür, Tarihin çöplüğü zalimle dolu… Değerli onlardan kapkara kömür, Lanetle anılma ey insanoğlu…        

              Bana dertsin bana çile, Bana yüksün bile bile, Hemen çek git güle güle, Bırak beni bana bırak…

    Kişinin yüzüne söyle sözünü… Mert ol da yüz yüze paylaş kozunu, Elin arkasından konuşma sakın, Silkelerler bir gün senin tozunu…

    Sen seversen vatanı, Cennet olur bu toprak… Deniz görme vatanı, Domuz yutar bu toprak…

  Hep disiplin görgü bizde, Dipçikli tel örgü bizde, Çalışan biz kazanan siz, Asker biziz vergi bizde…  

    Ağılanmış aş mısın? Başa düşen taş mısın? Bakar görmez şaş mısın? Bela mısın hey zevzek?

  Her günüm bir çile nedir günahım, Ezilmek için mi güldük evrene… Sorulur hesabı kalmaz bak ahım, Onurlu insandık güldük evrene…