Yazar: Mahmut CANTEKİN

ÖLÜM YELİ   Ölüm yeli gezme durma başımda, Bak evdeyim sana döndüm arkamı… Ne işin var senin mezar taşımda, Çek git virüs bırak benim

KAN ÇANAĞI TOPRAKLAR   Tarih boyu acılara diz çöktük, Baş eğmedik kan kusturan ellere… İki gözden yaş yerine kan döktük, Yürek verdik doruklara bellere…

ZOR GİBİ   Tüm dünyayı sardı virüs korkusu, İnsanlığın bu kez işi zor gibi… Uçtu gitti fakir zengin uykusu, Tehlike yok bulaşıcı çor gibi…

BİR NEFESTİR İNSAN   Salgın sardı ölüm gizli oltada, Sinsi sinsi can alıyor cefalı… Evim mahpus mısra dizdim voltada, Bu canavar hem de yedi

VİRÜS YOKLUK KOL KOLA   Gel gör dostum umut yitik dalgını, İsyanı var kör talihe kadere… Dert bin iken karşılıyor salgını, Direniyor başa çökmüş

VİRÜS YÜKLÜ HASTALAR   Tedbirli ol yok bu işin şakası, Hasta dönmüş virüs yüklü kervana… On binleri geçti ölüm vakası, Lanet derler böyle kötü

SUSTU GÖNÜL   Zulmün tanığıyım hem de mağduru, Küçük yaşta gördüm On İki Mart’ı… Suçsuz sanığıyım dövdü boduru, Elim gözüm bağlı duydum zurt zartı…

KORONA VİRÜS   Güzel güne hasretim talihim ömrüme küs, Coğrafyamın kaderi kederi dizer rafa… Kapımıza dayandı bir de Korona virüs, Can alıyor durmadan zor