Yazar: Mahmut CANTEKİN

VİCDANSIZ ZAMAN   Vefasız ordusu dökülür oldu, Namertlik boy vermiş boğuyor zaman… Mazlumun başına çökülür oldu, Karanlıkta çakal doğuyor yaman…   Çıkar tapınağı piridir

ROMAN GİBİ   Son demdeyim doldu ömür, Geldi geçti roman gibi… Çoktu odun boldu kömür, Yandı yürek orman gibi…   Bir öteki çocuk oldum,

YÜREK YANGINI   Ahım beni yakar dönerim küle, Ruhun bile doymaz yürek ahını… Dönmüşse sırtını bir gül bülbüle, Karaçalı dinler her gün vahını…  

DOST HIZIRDIR   Gerçek dostluk kalpten kalbe halattır, Kara günde Hızır gibi var olur… Dert belada can siperdir polattır, Yüreğine merhem olur kar olur…

GÖZÜNÜZ ÇIKSIN   Kafanızda kırk bir tilki, Yüreğiniz taştır sanki Ne vicdan var ne merhamet, Bu günahı çekmez çeki…   Dilinizde elin gizi, Dedikodu

GEL GÖNÜL SOFRASINA   Hele gelin dostlar Kâhta Çayına, Gönül sofrasına mazi serelim… Kader neler verdi ömür payına, Acı tatlı günü tek tek derelim…

SEN GİBİ   Ömrün sonbaharı döndüm gazele, Bir zamanlar gençtim ben de sen gibi… Sevdaydım umuttum birçok güzele, Gitti dün arama sen de ben

KOYUN   Bizim köyün boş mektebin koyunu, Sürü ile eştir derdi ahvali… Beyni sezmez gözü görmez oyunu, Yolu çizer cingöz çoban kavalı…   Sahip

BÜLBÜLÜN ÖZLEMİ   Özlemi yudum yudum soludum geldim sana, Kızıl giyinmiş ufuk sabahında Eylül’ün… Mazi kokuyor toprak gözlerim oldu vana, Sılaya kavuşması şahanedir bülbülün…