Ağabeyim Mehmet Cantekin Şiirler

KARARMIŞ MEZAR TAŞIN   Mehmet Cantekin’e Saygılarımla   Adını okuyorum yine, Kararmış mezar taşında, Kurumuş otlara gidiyor elim, Tek tek yolmuştum önce ki gelişimde,

  Kâhta Mezarlığı çekiyor beni, Mehmet’im yatıyor toprak altında… Unutamam onu gömdüğüm anı, Mehmet’im yatıyor toprak altında…   Yirmi bir yaşında nazlı fidandın, Kahpe

  Tez ulaştı kara haber, Yandım anam ben ciğerden… Al boynumu dara gönder, Vurulmuşum ben ciğerden…   Can Mehmet’im yiğit kardeş, Yüreğime düştü ateş,

  Dört mevsim kış oldu baharın hani? Yoğur acıları göm yüreğine… Umudun düş oldu seherin hani? Yoğur acıları göm yüreğine…   Uzağı görürdün gözlerin

  Bahar sensiz bahar değil, Yaz,  yaz değil gülüm solgun… Diyar sensiz diyar değil, Saz, saz değil telim yorgun…   Güneş sensiz güneş değil,

Dokundu tetiğe kirli parmağı, Kalbinden vuruldu düştü Mehmet’im… Yıkıldı başıma Dünya’nın dağı, Ciğerime ateş düştü Mehmet’im…   Orman fakültesi orman içinde, İstanbul kalmıştı duman

    Ateşte pişti sevdamız,Fırat’ta çeliğe dönüştü…Nemrut’ta yankılandı sedamız,Karanfil açtı Kâhta ovası,Toprağında toprak olmak,Yirmi bir yaşında,Mehmet Cantekin’e düştü…   Umut üşüdü ayazda, Kan tacirleri

  Geceydi. Ne Ay ışığı vardı, Ne de yıldızlar… Dokunsalar ağlayacaktım, Ağlayacaktım hüngür hüngür… Koca bir yumruk, Gelip oturmuştu boğazıma… Sıkışmıştı yüreğim, Sıkışmıştı büyük

“Mehmet Cantekin’e Saygılarımla” Kırkıncı yıl mezarında bitabım,Sensiz günler kara kışım Eylül’üm…Hüzün derya boğar beni girdabım,Acım dağdır yıkılmışım melülüm…   Bir tas suya hasret kalmış