Balyozcudan Dörtlükler

  Bir asırda arpa boyu, Yol almamış Kâhta köyü… Kim bölecek bu uykuyu? Yazık benim insanıma…

  Git artık eski yıl gördüğüm yıkım, Git bakma arkana sevinçten şıkkım, Üç yüz altmış beş gün verdin hep çile, Haydi, git başımdan yedirdin

  Sılandan uzakta garip bir kuştun… Acıdın acınır hallere düştün… Girdin bunalıma bak kendin şaştın… Özveri sınırı sınırsız değil…

Afiş olur tonla ağaç, Kele döndü dağ taş yamaç, Her yer bak çöl her yer kıraç, Tek bir fidan dikmez aday…

  Boğazına kadar batmış pisliğe, Pislik yuva yapmış kana iliğe, Meydan kalmış yine tilki feriğe, Ağla koltuk ağla kendi haline…

    Ongun taksi durağında, Her an hazır Faruk Kaya… Köylerin toz toprağında, Sanki Hızır Faruk Kaya…

    Dilin uzun boyun kısa, Al dilini vur makasa, Saygılı ol komşulara, Evde kalma girme yasa…

    Başı var da beyni yok, Eşi var da kaynı yok, Şaşı bakar yaşama, Yaşıyor da aynı yok…

    Aklın fikrin malda mülkte, Bol makyajda süslü kürkte, Baktırdım da ayarına, Eksi sıfır geldi yükte…

    Sözün uysun özüne, Özün uysun sözüne, Mil çekseler gözüne, Onurundan vazgeçme…

  Sana merkep dersem eğer, Merkep ağlar boynun eğer… Dürüst temiz saftır merkep, Sana layık semer meğer…

    Dini satan bu efendi, Susuz rakı içer kendi… Haram diyor al şaraba, Yalan ile yıktı bendi…

  Bir yanımı okşa bir yanıma vur, Bir yanda hep bayram bir yanı kavur, Bir yana bal kaymak bir yanı savur, Şafak vakti düzen

    Beyin yapmaz işlevini, Yürek görmez ödevini, Kimse bilmez görevini, Duyarsızlık marifet mi?

  Elbet bir gün devran döner, Yola çıkan kervan döner, Bekle anne şafak yakın, Gerçek yüzlü divan döner…