Balyozcudan Dörtlükler

  Bala bile batsa parmak, Bir tat almaz nasır damak, İş edinmiş cahil ahmak, Her kovana sokar çomak…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER”

    Fakir ise fikir dersten, Zakir ötse zikir tersten, Benim hocam ilim irfan, Şavk beklemem bir teresten…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER”

  Vasat imiş bizim hasat, Vasatın da altı imiş… Üstat kasap elde masat, Yıldızları altı imiş…     “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER”

Aç gözlüdür madrabaz,Tilki saftır o kurnaz…Kopar bir gün kuyruğu,Kötülükler taçlanmaz…

Çalmak çırpmak rüyası,Yoktur arı hayâsı,Maske düştü yüzünden,Açık oldu foyası…

Şu garibin acısı,Oldu yürek sancısı,Ben ağlarım o ağlar,Olmuş zulmün hancısı…

  Her bir düşe emek gerek, Yumruk gibi beyin yürek, Ağzıma düş armut deme, Güzellikle dolar terek…

  Kör ederse araba kat, Gümüş altın gardırop yat, Yanar yürek almaz bir tat, Bu evlilik sürer üç gün…

  Aşk dediğin bir kısrak at, Sevgi saygı verir hayat, Dört yön köprü hem de sırat, Sevda ile uçar gönül…

  Neden seçtin kader sen bu limanı, Tutuştu yüreğim çıkmaz dumanı, Al götür gelmeden ecel zamanı, Dönüştü günlerim kara geceye…   “BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER” KİTABINDAN

Manav bakkal her gün astı yüzünü, Yıl dört mevsim ben yaşadım güzünü, Hiç görmedim bu ömrümün düzünü, İşin bilmez rüşvet yemez memurdum…    

  Ne çiftliğim ne boğazda yalım var, Ne Dünya’da tutunacak dalım var, Ne derdimi anlatacak halım var, Öğretmendim yani bordro mahkûmu…

    Aşkta yasa sevgi saygı sadakat, Hoşgörüdür her belaya barikat, Sev gönülden sen de sevil aşk ile Mutluluğa yol bulmaktır hakikat…    

Dünya fani zaman elek git felek, Başımda it etimde bit oldun hep… Sana kaymak bana düştü dert kelek, Ele ödül bizde zindan mürekkep…  

  Güzel kokar ilim yüklü mürekkep, Tak başına bilgi görgü dolu kep, Huy değişmez adam olmaz inan dost, Altın semer kuşansa da bir merkep…