Gel Gör Kahtayı

SOLMUŞ MİNDER   Acılar caddesinde boynu bükük sokakta, Karalar giymiş gördüm kara bahtlı kaderi… Talihi bekler durur aracı yok durakta, Haramzade elinde dağa dönmüş

BİR PUL ETMEZ ADAM   Niye selam verirsin bir pul etmez adama, Lanete dön sırtını şeytan görsün yüzünü… Acıma el uzatma pabucunu at dama,

ÖĞRENCİ ÇIRAK   Hem öğrenci hem çırak küçük esnaf çocuğu, Gün doğmadan ilçeye açılırdı daraba… Bilmezdik kaymakla bal salam sosis sucuğu, Kısmet olmadı bir

UMUT AĞACI   “Torunlarıma Sevgilerimle”   Ellerimden tut benim salma umut ağacı, Torun baldan tatlıdır şelaledir sevgisi… Sevmek öpmek koklamak gönlün bir tek amacı,

VAR GÖNÜL NEMRUT DAĞINA   Gönül hele var yaslan yüce Nemrut Dağına, Mazinin izine bak ara Kâhta düzünde… Geldi geçti gençliğin bahçesinde bağında, Neler

HAFIZ BABA   “Mehmet Koyuncu’ya Saygılarımla”   Kâhta düzü o nur yüzü, Gördü sevdi Hafız Baba… Bahar yazı kışı güzü, Yokluk devdi Hafız Baba…

HUZUR   Doğduğum günden beri aradım tatlı huzur, Huzur oldu bir tavşan döndüm garip tazıya… Yüreğim yangın yeri gözlerim dertli Munzur, “Mazlum sen öl”

TÜKENME Ağustos ayında gelse zemheri, Tükenme umudum diren tükenme… İşkencede kalsan bir kemik deri, Tükenme umudum diren tükenme… Zalimin önünde diz çökme zora, Beden

MAHMUT TEKİN CANDIR   Yazı yazar sağır duymaz, Aman havar çağır duymaz, Dilde gerçek bağır duymaz, Gözün yaştır Adıyaman…   Öksüz bıkes bu memleket,

HABERİN YOK   İşkencede kırkıncı gün, Senin benden haberin yok… Dosya kalın fişlenmiş dün, Senin benden haberin yok…   Elim bağlı gözüm bağlı, Azgın

KÂHTA NARI   “Öğretmen A. Karabiber’e Sevgilerimle”   Nar büyür sevda gibi doğduğum topraklarda, Çocukluğun tadıdır bu damakta bu dilde… Özlem var çiçeğinde yemyeşil

EVDE KAL   Bir virüstür bu Corona can alır, Amca teyze gelme bize evde kal… Sağlıklı ol gül yüzünde kan kalır, Dayı hala sözüm

NAR ÇİÇEĞİ   Buram buram kokuyor yine sıla havası, Sokuda dövüyorum tavşankanı hasreti… Gönül sevda dokuyor aşktır dağı ovası, Talihe sövüyorum mesken etti gurbeti…

VİCDANSIZ ZAMAN   Vefasız ordusu dökülür oldu, Namertlik boy vermiş boğuyor zaman… Mazlumun başına çökülür oldu, Karanlıkta çakal doğuyor yaman…   Çıkar tapınağı piridir

ROMAN GİBİ   Son demdeyim doldu ömür, Geldi geçti roman gibi… Çoktu odun boldu kömür, Yandı yürek orman gibi…   Bir öteki çocuk oldum,