HALK ÇOCUĞU Halk çocuğu bizden biri, Bir gün gelse geçse başa… Kalp neylesin hırs kibiri, Sevgi aksa toprak taşa… Mert olanlar eğmez
Huzura Hasret Gönlüm
BU NE HAL DÜNYA
BU NE HAL DÜNYA Bir çığlıkla doğduk senin bağrına, Feryat arşta Dünya sefil halımız… Kandık yandık senin pembe çağrına, Yaprak gazel param parça
HAMİT EVCİ TÜRKÜSÜ
HAMİT EVCİ TÜRKÜSÜ Bu dünyadan geldi geçti niceler, Dağ taş anar gönüllerin asını… Boyun büktü yasta gündüz geceler, Yürek ağlar arar insan hasını…
BU NASIL COĞRAFYA
BU NASIL COĞRAFYA Bu nasıl bir coğrafya kanla yoğrulmuş mazi, Korkak adi yürekler hala insan kasabı… Kirli ellerde Dünya mayın dolu arazi, Dilini
BİR GÜLSÜN ASİYE ABLA
BİR GÜLSÜN ASİYE ABLA Geldim, Elini öptüm özlemle defalarca, Harama küs, Güzelliğe süs, O mübarek ellerini… Geldim, Gözlerine baktım saygıyla, Sevgi pınarı,
SAL GİTSİN
SAL GİTSİN Aynı kökün dalından her bir yaprak ayrı can, Açık olsun yolları hiç üzülme sal gitsin… Haz duyarlar balından derdin görmez göz