Sevdalı Nehir

  Gün devrildi gece vardı sabaha, Gelmedin yâr hala aynı gardayım… Yön çevrildi hüzün yüklü dergâha, Gülmedin can güldürmedin dardayım…   Her trende kapıldım

  Badem gözlüm gül kokulu baharım, Garip gönlüm kan ağlıyor gel canan… Alev özüm göğe çıktı buharım, Derman sende söndüremez sel canan…   Efkâr

    Bir dayı bul Ankara’da, Yoksa işin yatar Mahmut… Boş oturma sen burada, Yoksa işin yatar Mahmut…   Yıkılır düş söner umut, Çekemezsin

  Edebiyat bilgi görgü bahçesi, Adam gibi edebini takın gel… Sevgi olsun gönlün dili lehçesi, Satır mısra usulüne yakın gel…   Terbiye et önce

  Demirtaş’ın son durağı, Olmuş garip can yatağı… Hani nerde dert ortağı? Sele döndü gözyaşımız…   Hepimiz de gurbet kuşu, Çıktık her gün bu

  At göbeği gül riyakâr, Bu devran da senden yana… İşin yalan kıblen çıkar, Bu devran da senden yana…   Çek tespihi tak külahı,

  Geldi girdi yâr kanıma, Yana yana döndüm küle… Gitti gelmez hiç yanıma, Yana yana döndüm küle…             Boyu selvi beli ince, Güneş doğar

  Sevdiğimdin sen umuttun, Gittin kente yâr mı tuttun? Neler oldu can unuttun, Dön köyüne dön yiğidim…                         Yaylamızda açtı çiçek, Meler kuzu öter

  Derin olur aşk yarası gök gözlüm, Sanma bir gün kabuk bağlar Dilara… Gönlü sarar is karası tok sözlüm, Can evini çabuk dağlar bu

Bir veledi zina davetsiz konuk,Babası soframda çirkin mi çirkin…Girmiş gül bahçeme ekranım donuk,Gazaba uğramış göz nurum ekin… Annesi damgalı baba kimliksiz,Akıyor nefreti coşmuş demliksiz,Bir

         Sen ayaklı fabrikasın, Palavrada harikasın… Yandı yürek kaldı dünya, Dünyayı da tez yakasın…   Ne de güzel uydurursun, Gece gündüz kudurursun, Dedikodu işin

  Dostluklar çürümüş sen kanma canan, Vur başını taşa yoksa tırnağın… Ateş sardı canı zordayım inan, Vur başını taşa yoksa tırnağın…   Yan ateşinle

Dostluklar çürümüş sen kanma canan, Vur başını taşa yoksa tırnağın… Ateş sardı canı zordayım inan, Vur başını taşa yoksa tırnağın…   Yan ateşinle yan

      Kalbime neşteri vurma doktor sen, Dermansa amacın çağır yâr gelsin…  Lokman hekim gelse kan görmez bu ten, Kâr etmez ilacın çağır

“Çoban Mehmet’e” Kurt dediğin canavar,Çok çirkindir dişleri…Boş meydanda hep o var,Görür renkli düşleri… Her dumanlı havada,Çıkar durmaz yuvada,Bağda dağda ovada,Görür kirli işleri…   Sürü