Yoksulluğun Yara Bende

YALAN DÜNYA Ömrü sürdün hep yokuşa,Ettin bizi nalân dünya…Yoldun döndük tüysüz kuşa,Gitti mal mülk talan dünya… Ciğer yandı oldu kebap,Gözyaşını ettin şarap,Sorgu sual beden

AYNA Sırlar giydin sır doldurdun içini,Bir gün olsun laf vermedin etrafa…İnsan saydın insanlığın piçini,Dön dedim de dönmedin bir sarrafa… Utan ayna atlas giymiş hırsızı,Yaptın

DİNSİN ACIM Dalgıç ol dal gözlerime,Yâr ol su sal közlerime,Umut bal çal sözlerime,Dinsin artık acım benim… Ömür hazan günler sefil,Kaynar kazan ateş kefil,Derdi yazan

KEPENK İNDİR GÖNÜL Sen hep yan sen hep kırıl,Gönlüm yükün çile keder…El gülüyor pırıl pırıl,Gün görmedi bu kalender… Dert geliyor dalga dalga,Dünya sazlık her

DOĞA NEFESTİR Gel git diye iki kapı,Koca hana konmuş baştan…Kul emeği her bir yapı,Kimi toprak kimi taştan… Ölmez gibi yaşar fani,Senden önce gelen hani,İnsanlığa

ZİNCİRSİZ HIRSINIZ Yağmur rahmet tükür dedin yüzüme,Meze yaptın her yediğin şamarı…Mertlik girmez dedin yürek düzüme,Yırtık dedin bende arın damarı… Maldır bu aç gözlülüğün sebebi,Kurban

KALBİM KIRIK FAY GİBİ Doğan her gün bir gün çalar ömürden,Dünya döner zaman akar tay gibi…Gelme ey gün kara isen kömürden,Yüküm ağır kalbim kırık

İPE ÇEKTİM UYKUYU Vakit çok geç ipe çektim uykuyu,Cepte çerez yaptı beyin geceyi…Gönül dünden çöpe atmış korkuyu,Ömür gördü alevlerde Lice’yi… Bol parayla arşa çıkmış

SENİ SAHTEKÂR SENİ Seccadeyi çevirmişsin cüzdana,Tenekeye koymuşsun din imanı…Yele verip yol vermişsin vicdana,Kâbe’n olmuş malın mülkün limanı… Doksan dokuz kehribardır taneler,Her bir taşta o

UMUTTU ÜÇ FİDAN Can ciğerdik yok mu dünün hatırı,Lokmamızı bölüşürdük hep hazla…Haykırırdı yürek aynı satırı,Kavrulmuştuk hep birlikte alazla… Gece gündüz sevgi dergi kitaptık,Güzel güne

KANMA YANARSIN Üstü başı marka özü çiyandır,İnsanlığa yüktür kökten ziyandır,Ar perdesi yırtık ayan beyandır,Tanımayan onu adam sanıyor… Usta lafazandır tam laf ebesi,Pak lokmaya hasret

KÜL BAHAR YAZIM Baharım kül yazım duman,Ömür yok bir tadın tuzun…Dar edildi koca umman,Dünya tahtı itle yozun… Gam kederden çöktü omuz,Çok âdemden paktır domuz,Her

KİBİRLENME Kibirlenme gelir ecel sırası,Malın mülkün bir kefenlik bez olur…Söner o gün yüreğinin çırası,Un şeker çok inan helvan tez olur… Kaf dağını geçmiş burnun

LANET OLSUN KIYIMLARA Kıyım mevsiminde açmış gözünü,Kan kiri parmaklar hançer boğazda…Kapkara vicdanlı saçmış közünü,Sarmış dört bir yanı alev poyrazda… Güneşin altında yanmış bebeler,Çocuk düşürüyor

İNSAN OL DA HOR GÖR Hey tepeden bakan kavat,İnsan ol da hor gör beni…Özü sözü çirkef zevat,İnsan ol da hor gör beni… Yürek sende