Bu nankör dünyada açtım gözümü,
Aradım dostluğu ihanet gördüm…
Bilimle pişirdim ben bu özümü,
Aradım güneşi cehalet gördüm…
Karanlığın ağı sarmış dört yanı,
Çıkar batağında boğmuş insanı…
Arsızlar doldurmuş koca cihanı,
Aradım barışı sefalet gördüm…
Eş dost dediklerim vurdu hançeri.
Ömür boyu oldum zulüm göçeri…
Fikrimden dolayı düştüm içeri,
Aradım huzuru rezalet gördüm…
Peynir ekmek gibi dillerde yalan,
Saygın denen kirli ellerde talan,
Onurun ödülü değildir palan,
Kişiliği viran şahsiyet gördüm…
Cantekin der; giymiş markalı urba,
Tıka basa haram boynunda torba,
Aç gözlüdür doymaz arsızdır zorba,
Zulme kader diyen zihniyet gördüm…