Yazar: Mahmut CANTEKİN

    Süloğlu çadırı kurdum düzüne, Kurdum da dikildim tuttum nöbeti… Daldım bir şarkının tatlı sözüne, Yeniden yaşadım ben bu gurbeti…

  Kara bahtı ak etmeye, Tüm dertleri pak etmeye, Yaşamayı hak etmeye, Yemin ettim bilesin dost…

    Sevgiyi üretin büyüsün sevgi, Saygıyı yüceltin yürüsün saygı, Güveni çoğaltın azalsın kaygı, Doğruluk öz olsun boş kalsın yargı…

Ne okuryazardır ne de düşünür, Her gün sabah akşam durmaz kaşınır. Bir kuru ot gibi nasıl yaşanır? Oku öğren çalış kazan adam ol…

  Sitede düğün var herkes neşeli, Kimi bol dualı kimi şişeli, Yaram var mühürlü hem de kaşeli, Ele her gün düğün gönül sen de

  Yâr uçurdu yardan beni yaram var, Ben kar oldum hep kâr etti karam yâr, Çattı üç dar dara düştüm naram zar, Köz düşürdü

  Meydan sizin kesin ahkâm, Sizin en lüks konut makam… Gece gündüz akar terim, Bir araya gelmez yakam…

  Ne tehdit var ne falaka, Bu ne ilgi ne alaka? Öpüyorsun elle etek, Bu yağ niye bay yalaka?

  Boş bulmuş meydanı arsız hırsızı, Muhannete muhtaç ettiler bizi… Çalındı lokmamız bak kanımızı, Emmeye başladı vampir sürüsü…

    Ar perdesi dönmüş tüle, Hata yapar bile bile… İnsanlığı unutanlar, Benden size güle güle…

Memo bizim Mehmet bizim, İkisi de benim gözüm, Neden kin kan neden figan Irkçı mantık kırar dizim…

  Dilim yanar adın ansam, Şimşek çarpar sana kansam, Cayır cayır her gün yansam, Derman olsan dönmem sana…  

    Cüzdan şişkin gönlü naçar, Arsız pişkin dosttan kaçar… Süslü tezek gül mü açar? Aç gözünü gör arkadaş…

  Koltuk deri oldun kazık, Çek git artık halka yazık, Yediğin bal kaymak havyar, Halkta ekmek soğan azık…

  Ne gazete okur ne de bir kitap, Dinlemesini bilmez hep eder hitap, Doğmuş tesadüfen yaşar avare, Kişilik utanma tümden sıfır çap…