Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Merdinedir iki gözüm, Tüm özlemim gönül bağım… Mısra mısra güzel sözüm, Sana Kâhta’m Can toprağım…

  Özenti gösteriş marka hevesi, Gitti elli koyun kesildi sesi, Ne süt kaldı evde ne de yoğurdu, Açlıktan kokuyor şimdi nefesi…

  Çene değil makineli, Uçtu külü hem mangalı, Hele bakın siz şu tipe, Bu maganda tam bir çalı…

Durma öyle Mahzun mahzun, Çile çektin uzun uzun, Tut feleğin yakasından, Yeter artık paylaş kozun…

    Yazması yok okuma kok, Halı şefi dokuma yok, Bay uyanık bulmuş dayı, Hep bal ister lokuma şok…

  Sarmış dört bir yanı kapkara duman, Oluk oluk al kan akıyor aman! Yürekler yanıyor bu nasıl zaman? Kuduzu zincire hemen vurmalı…

    Selam verdim borçlu çıktım. Asalaklar sizden bıktım. Geldi artık boğazıma, Köprüleri kökten yıktım…

  Beden azman beyin cüce, Eş dost satar gündüz gece, Rapor yazar hece hece, Adı adi soysuz kodu…

  Yağdanlıklar yağ damlatır, Yalayarak el parlatır, Kişiliğin zerresi yok, İti över ot camlatır…

    İlçem bir köy bul kâtibi, Halkım sensin bil sahibi? Söyle Kâhta’m söyle canım, Kim taşıyor bu ayıbı?

    Var gecenin gündüzü, Gör maymunun kılsızı… Bu ölümlü Dünya’da, Olmaz cihan yıldızı…

  Bak hazine kevgir gibi, Hırsızlar fil beygir gibi… Arpa fazla azmış beyler, Boğuşurlar aygır gibi…

  Kanından kan emdi bitler keneler, Yoksullukla geçti aylar seneler, Gün görmedi anne baba, nineler, Kadere dönüştü dertler çileler…

    Hani dosttuk hani candık, Hani yiğit mert insandık, Seni dönek keklik soyu, Sana kandık kökten yandık…

  Boş boş öter ussuz karga, El âlemle geçer dalga. Magandalar manga manga, Bu ne haldır fani Dünya…