Yazar: Mahmut CANTEKİN

MELEKLER TAKIMI   Akıllı gül yüzlü çocuklar, Resimlerinize bakıyorum tek tek, Gözerimde altı Şubat yağmuru, Demirci ocağı kanayan bu yürek, Sebebiniz özü sözü çürükler,

KATİLSİN SEN   Burnun Kaf’ta bir bak yere, Onurun yok katilsin sen… Hiç saygın yok cana tere, Onurun yok katilsin sen…   Onar yüzer

VALİ BEYİN HABERİ YOK   Taş üstünde taş kalmadı, Vali beyin haberi yok… Eş eşinden ses almadı, Vali beyin haberi yok…   Deprem sarstı

YIKILDI KUMDAN BİNALAR   Altı eski dere sulu toprak, Zemin yumuşak mı yumuşak, Su basamağı bilimden uzak, Yükseldi sefer tası gibi kumdan binalar, Reklâm

ASRIN İHANETİ   Güzel ülkem, Cennet ülkem, Uğradın asrın ihanetine, Betondan lüks tabutlar, Toz duman oldu yığıldı, Kadın erkek çoluk çocuk, Canlarımızın kemik etine…

ADIYAMAN DEĞİL ACIYAMAN   Yaz tarih yaz, Taş yağdı başımıza taş, Üstümüzde tonlarca enkaz, Yedinci gün gözümüz hala yolda, Yan tarafımızda kurtuldu bir can,

DEPREM   Japonya’da seksen bir kat bina, Sallıyor dokuz şiddetinde deprem, Oturmuş koltuğuna Mai Megumi, Karşılarında Haruka  Kazuki, Kahve içip hepsi gülüyor…   Ülkemde

ADIYAMAN ÜŞÜYOR   Yıktı Adıyaman’ı zelzele, Soğuk gün donuyor gece, Bekledik vali AFAD gele, İlk üç gün sır bilmece…   Yıkılmış yerlerde Belediye, Kendine

SAYENİZDE ÖLDÜM   Evim yıkıldı başıma, Dört gündür enkazdayım, El atan yok taşıma, Mevsim kış ayazdayım…   Eliyle tırnağıyla, Çalışıyor birçok güzel yürek, Islanan

YAŞASIN BİLİM   Binalar çürük, Canlar ölüyor canlar, Yaşasın bilim, Batsın yerin dibine, Talan, Yalan, Üfürük…

ÜLKE DÖNDÜ MEZARLIĞA   Koltuklar yumuşak deri, Üç kuruşa yemekleri, Ne kaygı ne tasa, Kimler için yapılır yasa, Dolar taşar kasa, Gitti İsmail, Ayşe