Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Yılma dik dur diren gönül, Bu gün Dünya tam Halepçe… Sabret hele kendini bil, Durma zulme hiç el pençe…             Obur gözler darbe

  Bahtı kara bir garibim, Yürek dolmuş yara bere… Nazlı yârim tek tabibim, İçim döksem taşar dere…   Gurbet elde ömür ziyan, Nice dostlar

  Çocuk yaşta sevdalandım güneşe, Adım başı döşemişler mayını… Attı zalim yüreğimi ateşe, Böyle yakmaz meşe ile kayını…   Göbeğine çekti beni serüven, Canı

  Kara kışsın geldin çöktün kapıma, Gözde bağım ayaklarda ağımsın… Yara açtın kezzap döktün yapıma, Solda satır hüzün dolu çağımsın…   Düşlerimi tek tek

  Al atlıydık safça koştuk güneşe, Engerekler yarasalar yol kesti… Kanatlandık sevda kondu ateşe, Asalaklar kafa kesti kol kesti…   Ev işyeri büyük kinle

  Gökte yıldız kayar gider boşlukta, Kaydı bu kez sol yanımın yıldızı… Aldı başın çekti gitti kuşlukta, Büktü belim şu gönlümün hırsızı…   Hüzün

  Üç ay oldu dosyam durur masanda, Çözümü zor denklem midir bu hesap… Yirmi altı yıllık emek kasanda, Sabır bitti gergin yayda ok asap…

  Kırda çiçek renk renk olur, Çiçeklerde ahenk olur, Bizim mutlu günümüzde, Başköşede çelenk olur…   Özü çiçek her insanın, Kir düşmanı şeref şanın,

  Al efkârı ver huzuru esen yel, Sol yanımı kalbur etti cahiller… Yeter artık yollarımı kesen sel, Çamur doldu gümüş kumlu sahiller…   Gardiyanı

  “Burada Allah yoktur,  Peygamber tatilde diyen cücelere…”   Eli gözü bağlı ayak prangalı, Zindanın dibinde yatıyor yiğit… Zalimlere düşman şerle kavgalı, Zindanın dibinde