Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Bu hasretlik düşürecek vereme, Hicran düştü garip gönül pareme, Mezar kazın yakın olsun Kerem’e, Ölüm bari gurbet elde kalmasın…                                                Can gel beri

  Mazimize balyoz orak tırpan, Vuruluyor hiç durmadan… Gönlümüzde taht kuranlar, Gidiyorlar birer birer… Bakıyoruz arkalarından çaresiz, Fani dünyanın yolcuları, Bırakarak dermansız acıları…  

  Ben çocuktum sen de gençtin, Sağır dilsiz ama güleçtin… Can sıkıntımıza efkârımıza, Reçetesiz ilaçtın…   Gelirdin demirciler çarşısına, Geçerdin babamın karşısına… Çok sevinirdi

  Can Kâhta’da akar çeşme, Deşme anam yaram deşme, Gitti gençlik aman anam, Ölüm geldi artık şaşma…             Can Kâhta’da açlık nara, Yandı yürek

  Kâhta ovasında uçan serçeye, Sevgiler saygılar selamlar benden… Her tat meyve veren dala bahçeye, Sevgiler saygılar selamlar benden…   Tarihi yaşatan Nemrut Dağı’na,

Beyler! Efendiler! Bey efendiler! Vardım Kâhta ovasına, Kıymışsınız bin yıllık isimlere… Bevedol Gölgeli, Umur bey olmuş Keftire… Yolu suyu kimin umurunda, Kaç gramlık tuzunuz

  Hoşça kal! Kara lastik ayakkabım, Altı delik deşik müzelik çorabım… Her yıl büyüklerimin eskilerinden, Bedenime uydurulan giysiler… Hoşça kalın! Hoşça kalın! Bir gün

  Söğüdün altında kavak yelleri, Esiyor başında ağlıyor Melek… Kaldı başka yaza duvak telleri, Baharı düşlerken kışlıyor dilek…   Kaptırdı gönlünü bir göçmen kuşa,

  Hasret denen acı şarap, Beni böyle etti harap, Ayrılığı yazan kitap, Olmaz olsun olmaz olsun…           Elim titrer döner başım, İçim yanık dinmez

    Ne bir dost var ne akraba, Ne bir selam ne merhaba, Hüzün dağdır dert akbaba, Yandım anam gurbet elde…   Küçücük bir