Yazar: Mahmut CANTEKİN

GEL GÖR KÂHTA’YI Hüzün dolu bir öyküdür, Gel gözünle gör Kâhta’yı… Bir sevdadır bir türküdür, Gel gözünle gör Kâhta’yı… Uzar gider Dargir yolu, Mazi

  Gam yüküne hamal ettin halkımı, Kalk git felek rahat bırak Kâhta’mı… Viran ettin sen evimi barkımı, Kalk git felek rahat bırak Kâhta’mı…                        

Yürekleri sarmış kapkara bir is, Koru kişiliğini sen pak kal evlat… İnsan kılığında sürüyle iblis, Koru kişiliğini sen pak kal evlat…   Kokuşmuş dört

    Ömür boran eyvah hem de dört mevsim, Ne güneşi gördüm ne bir gün gördüm… Hep hazan hep hüzün soluk bir resim, Ne

  Fakir vardı hiç aç yoktu, Gölgesiz bir ağaç yoktu… Her zamanda her mekânda, En iyiydin tek taç yoktu…   Kâhta’m benim tam cennettin,

              “Mahmut Eken ve Mehmet Bakır’a”   Ser sofrayı koy simidi leğene, Sıla koksun odamızda bu gece… Selam gitsin eşe dosta yeğene, Dost

  Şu gönlümün divanına, Bir bey gibi çöktü hüzün… Derdin kahrın limanına, Bir bey gibi çöktü hüzün…             Gece gündüz hasret bende, Kan kalmadı