Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Ne evim var ne bir yerim, Çaresizim oy çaresiz… Boşa gitti alın terim, Çaresizim oy çaresiz…   Koca kentte bir garibim, Çok hastayım

  Havan batsın kız fosforlu Cevriye, Bu evreni ben yarattım çalımın… Sıvan atsın dama atar devriye, Gör çehreni kalmaz hiçbir alımın…   Kültürün yok

                 “Doğumda ölen oğluma”   Kırk yaşında buldum seni, Sardım öptüm cansız teni, Çektin gittin can Mehmet’im, Yasa boğdun yıktın beni…   Yine

  Ne paraya ne de pula! Boyun eğme inan değmez… Mevki için hiçbir kula! Boyun eğme inan değmez…   Sevgi saygı altın taçtır, İnsanlığa

  Çek sen kirli ellerini gözümden, Bir sel gibi boğar seni gözyaşım… Koparamaz yılandilin özümden, Bir sel gibi boğar seni gözyaşım…   Dertlerimle harcın

  Bırak aksın gözyaşımı, Çek mendili bırak aksın… Bırak yaksın söz başımı, Mısra mısra bırak yaksın…   Tutanağı tutsun polis, Küsmem söze yapmam kapris,

      “Hancı Şairine Saygılarımla”   Mola verdim ben bu handa, Bana bir yer ver be hancı… Hal kalmadı tatlı canda, Yatağımı ser be

  Bir kır çiçeğidir bizim sevdamız, Açar doruklarda bir güneş gibi… Güzellik dokuyor dostluk edamız, Sarsın insanları bir kardeş gibi…   Her gün can

  Sana dönmüş içimdeki saf çocuk, Aç döşünü al başımı divana… Sevda martı yürek deniz göz boncuk, Kur düşünü gül olayım ovana…   Güneş