Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Bilime küs örümceğe merkez üs, Kemik topu yük etmişsin omuza… Yedi delik o tokmakta sanki süs, Kurban ol sen mısırdaki domuza…   Kan

  Sessiz at voltanı eğme başını, Pek tut yüreğini güneş doğacak… Bülbüle çevirme tespih taşını, Çek çelik sabırla güneş doğacak…   Silindire dönse ezse

  Dilimde sakızdır tatlı isminiz, Zincir kalın halka özlem dağ gibi… Elimde renk attı soldu resminiz, Beden düşe kalka erir yağ gibi…   Taş

  Pusudadır adım başı her avcı, Zulmün yeli sokaklarda girdabım… Kurt kuzuya sokaklarda kör savcı, Güneş kayıp zincirlenmiş mehtabım…   Can yakıyor cahil başın

  Bu halat bu zincir eski çağlardan, Gün berbat can acır ağır pranga… Hep kör hat hep tehcir vur sür dağlardan, Yaş Fırat dert

  Diyarbakır Diyarbakır, Sağın solun doldu fakir… Üç beş kişi âlem yapar, Seni beni görür hakir…   Suyun akmaz kanın akar, Seni bir gün

  Adın bana acı salâ, Derdi ettin başa şapka… Cadın cana sancı bela, Mecbur serdim taşa parka…   Bir hiçtin sen benden önce, Tel

  Kara kasır katil eder çocuğu, Zırhlar kuşan tuzak dolu yol bebek… Yara nasır sarmaz mavi boncuğu, Kar boranda sen kardelen ol bebek…