Yazar: Mahmut CANTEKİN

UMUDUMUZDU MEHMET   Bu gün 0n dokuz Eylül kara günümüz bizim, Dağ gibi kardeş değil umut yitirdik umut… Yirmi birinde fidan büküldü belim dizim,

GÜN DÜNDEN KARA MEHMET’İM   “Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”   Daha ağarmadan gün geldim Mehmet’im sana, Sarıldım toprağına öptüm mezar taşını… Uzanmıştı yanına canım babayla

HESAP SORULUR MEHMET’İM   Kar getir ciğerime yüce Nemrut Dağından, Koy üstüne soğutsun sönmeyen bu ateşi… Koparıldı Kâhta’nın bahçesinden bağından, Yitirdim Mehmet’imi yitirdim can

YÜREK ACISI   “Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”   Elli iki yıl oldu ateş düştü haneme, Gitti Mehmet’im gitti dinmez yürek acısı… Kahpe tuzakla soldu kıydılar

MEHMET’E AĞLIYOR FIRAT   “Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”   Ecel neden vakitsiz candan can alır anne, Pembe hayaller bile kurdurmaz bize hayat… Yangın yeri yürekte