Kar borandı duman dağdı gençliğin,
Bir Leyla’ya gönül yoktu zamanın…
Kör mevsimdi vahşet sağdı dinçliğin,
Karayelde uçtu düşün harmanın…
Yâr yerine güneş yazdın afişe,
Cellât koydu kurban diye her fişe,
Zindan okul taş çıkarttın dervişe,
Yıllar geçti çengelinde fermanın…
Yalınayak korda çektin halayı,
Her dem olmaz düşler gönlün kalayı,
Bak tarumar başıbozuk alayı,
Yarınlarla avunmaktır dermanın…
Dört duvarda nakışladın fezayı,
Annen çekti her görüşte ezayı,
Yokluk zordu baban aldı cezayı,
Dert doladı yıllar yılı kirmanın…
Cantekin der; gönül ezik bir lale,
Gece gündüz ömür oldu meşale,
Nankör bilmez sevgi olsa şelale,
Kara toprak tek huzurlu limanın…