BOŞALDI ÇOĞU KÖYLER
Yıllar sonra döndü baba evine,
Sıva dökmüş kerpiç evin duvarı…
Köy virane yenik zaman devine,
Mera bekler çan takılı davarı…
Kalmış köyde birkaç tane ihtiyar,
Çocuklarla bir başkaydı bu diyar,
Şehir yerde kaçta kaçı bahtiyar,
Para süsler renk cümbüşü bulvarı…
Toprak verdi sebze meyve hasını,
Yaz baharda diktik ayran tasını,
Hiç tutmazdı kireç insan kasını,
Çok rahattı kadın erkek şalvarı…
Yaz gününde dama yatak serildi,
Sohbetlere büyük önem verildi,
Bağ bahçede renk renk çiçek derildi,
Köyde belli her ustanın kulvarı…
Cantekin der; göç başladı nafile,
Efendiydi bizim köylü laf ile,
Çile çekti köyden göçen kafile,
Özler çoğu köyündeki talvarı…