Çocuk yaşta sevdalandım güneşe,
Adım başı döşemişler mayını…
Attı zalim yüreğimi ateşe,
Böyle yakmaz meşe ile kayını…
Göbeğine çekti beni serüven,
Canı ezdi çakmak taşlı her döven,
Ne dost kaldı ne insana bir güven,
Moda oldu yalanların yayını…
Bir başıma göğüs gerdim oklara,
Günden güne can alıştı yoklara,
Şaşmaz oldu yürek artçı şoklara,
Mecbur yedim içi hamur tayını…
Orta çağlı her hilenin çerçisi,
Gözü bağlı karanlığın bekçisi,
Zorba beyin eli kanlı elçisi,
Maske ile günde oynar sayını…
Cantekin der; su verildi çeliğe,
Beden kondu loş havasız deliğe,
Hasret kaldım sırma saçlı beliğe,
Çakallardan gönül aldı payını…