Bilime küs örümceğe merkez üs,
Kemik topu yük etmişsin omuza…
Yedi delik o tokmakta sanki süs,
Kurban ol sen mısırdaki domuza…
Kan etmişsin bedenine narkozu,
Ömrün olmuş güzel günün takozu,
Ayaz yelin kara sesin kör kozu,
Alışmışsın hep şamara mahmuza…
Fesada kul her fitneye pedersin,
Yağlı kemik arkasında hedersin,
Doğan güne açan güle kedersin,
Adın sürü kondun koyun rumuza…
Mesken tuttun bataklığın milini,
Sesin yaptın sahibinin dilini,
Salyan akar duyar duymaz zilini,
Benzin döktün kibrit çaktın Temmuz’a…
Cantekin der; pis nefesin zehirdir,
Yüzdüğün su boz bulanık nehirdir,
Bana zindan bu yer sana şehirdir,
Sattın kalas onurunu bir muza…