KÂHTA’DA MAZLUM HANE
Kâhta’nın orta yeri güzel mazlum bir hane,
Alın teri sofrası kavrulur öz yağında…
Kötü geldi her sene dert yağdı tane tane,
Evladını aldılar mert yirmi bir çağında…
Aileye girenler birbirinden beterdi,
Akraba akrep gibi onlar bize yeterdi,
Örümcek sarmış kafa yürek kara defterdi,
Her gün ayrı sorunlar yığıldı dert bağında…
Derin güçler durmaz hiç tırnak uzun keskin diş,
Gece gündüz takipte yoktu sanki başka iş,
Dosyaları doldurdu kırmızı renk gizli fiş,
Gün geçtikçe çoğaldı iz solunda sağında…
Artıkça arttı baskı korkaklar kesti selam,
Cımbızla aradılar ucu sivri bir kelam,
Gözümüz görsün diye salandı sucuk salam,
Fitne fesat ahmaklık dağdı rezil dağında…
Cantekin der; bu yürek su verilmiş bir çelik,
Namertlerde şeref şan yerlerde delik delik,
Aşktan habersiz kaldı saçları belik belik,
Heder onurlu ömür kahpe düşman ağında…
11 ŞUBAT 2024 PAZAR – ERDEMLİ / MERSİN