KÂHTALI GÜZEL
Kâhta’nın etrafı yeşil bahçeler,
Kurbanın olayım neden ağlarsın…
Ağaç dallarında oynar serçeler,
Feryat figan ile yürek dağlarsın…
Kolların koynunda boynun bükülmüş,
O ipek saçların yüze dökülmüş,
Ciğerlerin yanmış sanki sökülmüş,
İnim inim inler durur çağlarsın…
Kimler ateş oldu düştü bağrına,
Hangi vicdansızlar sağır çağrına,
Bir çare bulalım bacım ağrına,
Kimin hançeriyle kara bağlarsın…
Ahali toplanmış garip başına,
Mendil yetişmiyor gözün yaşına,
Acınla dönmüşüm mezar taşına,
Kabuklu yaramı neden yağlarsın…
Cantekin der; Kâhta’m kulak ver sese,
Kavuşsun çığlıklar sebep adrese,
Sözlerim vicdanlı insan herkese,
Ciğerini söktün ne kar sağlarsın…