KÂHTA’M GÜLÜMSÜN
Şirin Kâhta’m düz ovada bir gülsün,
Çok özledim peynirini narını…
Ayaz vurmuş hüzün dolmuş gönülsün,
Derdin derdim duydum ahu zarını…
Nice baykuş öter olmuş bağında,
Kavrulursun her gün kendi yağında,
Çilen artar açgözlüler ağında,
Başa taç yap iffetini arını…
Dostluk mertlik gördüm senin dününde,
Birlik vardı kara acı gününde,
“Can insanlar” sözü yaşar ününde,
Namertlere açma gönül garını…
Dünya malı el kiridir tapma sen,
Çıkarını ilah kıble yapma sen,
İnsanlıktan dürüstlükten sapma sen,
Pak ol andır Nemrut Dağı karını…
Cantekin der; mal mülk değil şeref şan,
Çok zenginin insanlığı perişan,
Can Kâhtalım dürüstlükten tak nişan,
Pişman etme yarenini yarını…