SEVGİ ŞELALESİ Aşk şafağım sevda yelim al gülüm, Umut yolum gözde nurum meşalem… Al yanaklım bal dudaklım bülbülüm, Kalbim köşkün sevgi çeşmem şelalem…
Ah Güzel Yurdum
ÖMÜR BİR RÜYA
ÖMÜR BİR RÜYA Bir rüyaydı geldi geçti, Zaman tırpan ömür başak… Bozuk düzen hedef seçti, Lime lime bizim kuşak… Çok genç çıktım
ŞİRİN SAMET
ŞİRİN SAMET ““Yıldırım Kemalli Samet Kurtuluş’a Sevgilerimle” Şirin Samet bırak nazı, Al eline güzel sazı, Getir eve bahar yazı, Gülsün yüzler gülsün
BİZİM COĞRAFYA
BİZİM COĞRAFYA Haramiler yine sardı dört yanı, Toz dumandan ne mert belli ne namert… Taş toprakla döktü kardı al kanı, Ah âmândan ne
UMUT KURTULUŞ
UMUT KURTULUŞ “Yıldırım Kemalli Umut Kurtuluş’a Sevgilerimle” Yakışıklım delikanlım Umut can, Al kan coşar damarlarda sel olur… Gemlenmeli bu yaşlarda heyecan, Birçok
YILDIRIM KEMAL KÖYÜ
YILDIRIM KEMAL KÖYÜ Selam olsun can Yıldırım Kemal’e, Mis havanı ciğerime çektim ben… Ersin diye öğrenciler kemale, Tüm çabamla bilgi sevgi ektim ben…
DARALIYOR NEFESİM
Yeri göğü kara duman kaplamış, Dört yan çığlık oluk oluk kan akar… Hırslar kinler cana hançer saplamış, Kirli eller ev bark yıkar han
KATIR
KATIR “Gerçek katırlara saygılar” Demedim mi değer verme katıra, Tekme atar arpası bol zamanda… Sabrı yoktur doğru söze satıra, Akıl firar vicdan
KİNDAR AĞA
KİNDAR AĞA Zorba sanma boyun eğer bu yürek, Bu coğrafya zalimlere yâr olmaz… Nice arsız boşa çekti hep kürek, Haram lokma işkembene kâr
ÖZÜ ÇÜRÜK ÖZÜ
ÖZÜ ÇÜRÜK ÖZÜ İt bizim it kemik Hâkim kasabın, Havlar bize saydırıyor dişini… Git dizim git gönül bozma asabın, İpi elde eller takmış
EY CELLÂT
EY CELLÂT Kan kokusu dertle karmış havayı, O bir bebek nasıl kıydın ey cellât… Can korkusu gelmiş sarmış ovayı, Bu ne kindir bu
HERGELE
HERGELE Ahkâm keser ilime küs hergele, Tüm dallarda o uzmandır rehberdir… Her sakala ayrı tarak mesele, Nabza göre şerbet veren berberdir… Ezber
İŞİN ZOR BEBEK
İŞİN ZOR BEBEK Şanssız bebek tedbirli gel dünyaya, Zırhlar kuşan maskeni tak zulüm çok, Katiller küs hiç bakmazlar aynaya, Yüz kösele utanmazda vicdan
YİTİK İNSANLIK
YİTİK İNSANLIK Dünya’nın dümeni arsız tayfada, Aradım boş yere zerre insafı… Soy sömür talan et her bir sayfada, Örtmüşler her gize katran çarşafı…
NİFAK AĞALARI
NİFAK AĞALARI Duman sarmış yine yurdu dört yandan, Ne at izi ne it izi bellidir… Ferman almış çakal kurdu mest kandan, Her yan