YİTİK İNSANLIK
Dünya’nın dümeni arsız tayfada,
Aradım boş yere zerre insafı…
Soy sömür talan et her bir sayfada,
Örtmüşler her gize katran çarşafı…
İmanı aradım cüzdana girmiş,
Bu dünyanın malı vicdana pirmiş,
Hak hukuk adalet insana çirmiş,
Ham özler içiyor tasla hoşafı…
Kasap çengelinde onur asılı,
Erdemler mahzende kirle basılı,
Haraptır sinirler yayda kasılı,
Bankalar kıbledir kovduk sahafı…
Yalanlar yaldızlı sahte bal gibi,
Uyutur ayakta bir kaval gibi,
Mazlum candan bıkmış olmuş lal gibi,
Buğdayı umarken biçer yulafı…
Cantekin der; yazık yitik insanlık,
Hava bize ağır bite Nisanlık,
Bu dünyanın hali toptan isyanlık,
Karartmış aç gözler bizim tarafı…