Ayaz Vurmuş Umutlar

İZZETSİZ VAZİYET Akşamın içi boş,Geceler dertten sarhoş,Tan vakti pare pare,Gündüz gönülden avare,Yirmi ağızlı minare,Beyin felçli idare… Kirletilmiş gezegen,Sahiller çöplük dağı,Suda parselin burnu,Belediye karnı hamile,Doymuyor

SANA DİRENMEK YAKIŞIR  Yüreğimin şahanesi,Ciğerimin nar tanesi,İki göz nurumun annesi,Sana direnmek yakışır… Boğazında zulmün kıllı eli,Kasırgaya dönüşse yeli,Yağsa da ihbar ihanet teli,Sana direnmek yakışır…

TEK TESELLİM Her taraf bembeyaz,Bir tek bahtım kara,Loş meyhaneler,Durağım oldu,Doğarken girmişim,Ben bu mezara,Tek tesellim,Rakı bardağım oldu… Garibin yüreği, Meşeden değil,Sarhoşsam her gece, Neşeden değil,Dolan

NEDİR HALİMİZ Birbirimize bağlıydık candan,Hepimiz gelmiştik, Sanki tek kandan,Üstündü sevdamız, Hamamdan handan,Ne oldu dostlar,Nedir bu halimiz… Katmer katmer ezdi,Zulüm bedeni,Nasıl unuturuz şehit gideni,Bastı bağrına

KATMERLİ ZULÜM Her gün can aldı bizden felek,Dağlandı yürek,Dağ oldu dertler, Çaresiz kara bağlandı,Yiğitlere ağlandı,Erken gelen ölüm, Kalleş ölümdür… Her gün bin gün çaldı

KUŞLAR AĞIT YAKAR Kan ağladıysa Munzur,Fırat boyandıysa kızıla,Ve de canım Dicle,Renk değiştirdiyse zulümden,Çiçekler boyun büker,Kuşlar başlar ağıda,Zulüm düşer kâğıda… Köyler yakıldıysa,Sorgusuz sualsiz gündüz gözü,Ormanlar

ŞAHLANMIŞ ESNAF ÖFKESİ Bugün on bir Nisan, İki bin bir yılının öfke günü,Kara günler Türkiye’de,Mutfaklar dönmüş viraneye,Dolap rafları tamtakır,Dibe vurmuş ekonomi,Maskara olmuş siyasetçi,Esnaf iflasta

SİTEM VE ÖĞÜT A canım kızım,Yüreğimde tükenmeyen sızım,Sen var ya sen,İnat mı inat,Başına buyruksun,Desem ki hala çocuksun,Yirmisinde çocuk olmaz,Romantik bir isim takmışsınız kendinize,“İsyanın çocukları,”Böyle

SUÇUM NE BENİM Gülüm,Suçum ne benim?Kösele olmuşsa yüz,Ayağa düşmüşse söz,Pavyonda kumarda,Pişmişse öz… Gülüm,Suçum ne benim?Yoz tarlada kişilik yoz,İstersen bin kere boz,Yağmur diyor tükürüğe,Etkisiz en

UMUT ZİNCİR DİNLEMEZ Boşuna bu vahşet,Bu kin,Bu nefret… Umut,Zulüm zindan,Zincir dinlemez…

ANKARA BİR ÂLEM Ankara bir âlem,Oyun içinde oyun var,Vurgun var,Soygun var,Raks var… Düzinelerle kalem,Tonlarca parşömen var,Telefon var,Telsiz var,Faks var… Yüreklerde elem, Her yerde aman

SEVDAMIZ Bizim sevdamız,Emeğe özgürlük sevdası,Tanıktır tarih direnişimize,İşçi köylü öğrenci aydın,Birlikte zincirler çürüttük… Beş kıtada her şafakta,Dağda ovada köyde şehirde,Tomurcuklandı bu sevda,Selamladı her sabah, Güneşi

NANKÖRSÜN HAYAT Uzattığım ekmek elimi dişleme,Tuzlattığım fikir dilimi fişleme,Sevdim seni hayat,Sevmeyi sevdim,İnsan olanı sevdim,Beni suçlama… İnsan kılıklı zulüm, Yeter artık!Yüreğim lime lime,Son demindeyim ömrün,Kırılır

ALDANMA GÜLÜM Lice Kulp Genç üçgeni,Ne Kızılay’dır ne Taksim,Bir kez olsun dinle beni,Kulak ver asim…Öğrenci yurtları sanıyorsun, Kendini kandırıyorsun gülüm,Gölgede bırakır orada ihanet,Sekiz asırlık

ADALET YOSMASI Kız Adalet, Zengin kucağının yosması, Gözü bağlı kahpe, Hangi pezonun üfürüğü, Oğlumun hakkını yedirdi sana… Kız Adalet, Boynunda kimin tasması, Kimin kucağındasın