Ayaz Vurmuş Umutlar

KOLTUK KULU KUL Çalmadım Allah’ın kapısını, Canımdan can, Kanımdan kan, Aldığı günden beri… Bilirim sistemin yapısını, Senin olsun halı çul, Kul olmam sana, Koltuk

KEDERLİ GÜL Kâğıttan uçaktı sevda yelinde, Düşerdi zamansız… Leğende gemiydi, Düşleri dumansız… Kiri içmiş yürekler, Bunalttılar fermansız… Efkârlı gecelerin kederli gülü, Aşk denizinde dermansız…

SÜRTÜKRAN Bedeni huysuz at, Ruhu sarhoş süvari, İrade dizginleri tarumar, Kulaçtır kıskançlık deryasında, Ham beyin tam fosforlu fahişe… Özentidir kalaycı çırağına, Şehvet kazanının altıdır

SABRIMIZ KARDELEN Kar yerine, Efkâr mı yağdı başına, Kurban olayım gülüm, Kömür gözlerinden, Damlayan her yaşına… Kim düşürdü, Baharına karakışı, Kurban olsun tırnağına, Su

  Dost, Dar gününde vardır, Belanın önünde duvardır… Canında candır…   Dost, Sevincinde zılgıt, Acında yiğit, Sırdaş handır…   Dost, Yüreğine dildir, Gözyaşına mendildir,

  Zalim, Binmişti zor atına, Güvenip saltanatına, Sallıyordu kırbacını, Alıştırmıştı kendini, Tek tip yaratma zanaatına,   Bağırıyordu avaz avaz, Karaya diyordu beyaz… “Benim istediğim

              “Fulya Çelikbilek’e Kurban Ol”    İç bakan piç, Bak yüreğimize bak, Pörsümüş körüğüne, Benziyor mu hiç?   Vahşete çağrıdır zilin, Yılandan sivridir