Cezaevi Günlüğü

DUYGULAR YUMAĞI CEZAEVİ GÜNLÜĞÜ’NÜN doksanıncı yazısını yazıyorum… 89. yazım “TAHLİYE VE BEKLEYİŞ” oldu…Yazıyı şöyle bitirmiştim:“Cezaevi kapısından dışarı çıkınca saat dokuz olmuştu…Üç taksiyle gelen ailem,

İYİ DOST SANATKÂR HEMİ Yemekhanedeyiz… Akşam yemeği yenildi… Temizlik yapıldı…Akşam sayımı bitti…Ben, yemek masasında plastik taburede oturuyorum… Elimde kalem, defterime hüznümün gözyaşlarını akıtıyorum… Ara

TAHLİYE VE BEKLEYİŞ Astsubay beni mahkeme salonuna aldı… Sanık sandalyesinin önünde ayakta bekledim. Mübaşir yargıca sordu:— Sanığın yakınları kalabalık bir grup olarak gelmişler… Mahkemeye

3 EYLÜL Beklediğim gün geldi: 3 Eylül. Dün gece demir kapı açıldı. Gardiyan seslendi: — Mahmut Cantekin mahkemen var… Demir kapıyı kapatıp gitti… Mahkememin

SEVİYESİZLİĞİN DAYANILMAZ AĞIRLIĞI Seviyesizliğin dayanılmaz ağırlığı altında, hiç inim inim inlediniz mi? İnsanın ciğerlerine çektiği hava, hardal gazı gibi sersemletir ve yavaş yavaş öldürür…

BİR GÜN KALDI 2 Eylül 2013. Günün adı Pazartesi… Vakit havalandırma saati… Bahçedeyiz… İlk mahkemeye bir gün kaldı… Yani şafak bir… Dört gözle beklediğim

UMUT Bu gün 2 Eylül 2013… Günlerden Pazartesi… Saat: 07.00. Yemekhanede yedi kişiyiz…  Diğerleri yatakhanede uyuyorlar… Günaydın canım ailem… Günaydın benim için gözyaşı dökenler…

AKŞAMIN SON DEMİNDEYİZ Koğuşta akşamın son demindeyiz… Yemekhane duvarına asılı MEHMET CANTEKİN adını yazdırdığım saatte akrep ile yelkovan 22.00’i gösteriyor… Televizyonda kanal yine değişmiş…

DİLBER AY Akşamın ortalarına doğru akıyor zaman: 20.45. Tek kişilik konuşma alışkanlığı kazanamamışız… Herkes sesin yüksek perdesinden sazını, pardon çenesini konuşturuyor…Kulaklarım, beynim bu kadar

1 EYLÜL AKŞAMI 1 Eylül akşamının eşiğinden içeriye ayak bastık… Yemekhane duvarına asılı MEHMET CANTEKİN adını yazdırdığım saate bakıyorum: 19.35. Bahçeden döndüğümüzde koğuşun genel

MERHABA HAYAT ARKADAŞIM Merhaba Hanım… 1 Eylül 2013. Günlerden Pazar.Yeni bir günün ilk saatlerinde sana sesleniyorum… Çok erken kalktım… Günün ağarmasını bekledim…Saat 07.20’de defterime

MERHABA KIZIM Merhaba Kızım… 31 Ağustos 2013. Cumartesi akşamına doğru akıyor zaman… Kardeşine yaptırdığım boncuklu saate baktım: 18.20. Oğluma saat yaptırdım… Canım kızıma da

MERHABA OĞUL Merhaba Oğul… Yemekhanedeyim… Sarı zemin üzerine siyahla Mehmet Cantekin yazılı, koğuşun duvarında asılı duran boncuktan saate bakıyorum… Akrep ve yelkovan 13.30’u gösteriyor…

GÜNAYDIN CUMARTESİ Günaydın ailem… Günaydın sevgili dostlar… Günaydın dünyanın yüreği güzel insanları… Cumartesi sabahında, zamanı duvardaki boncuklu saatteki akrep ve yelkovan gösteriyor: 07.40. Sizlere

BANA DÜŞMAN KESİLENLER Masanın etrafındaki plastik taburelerde oturuyoruz… Biri bana sordu: — Ne iş yapıyordun? Cevap verdim: — Öğretmendim. Emekli oldum… Bir soru daha